Vrienden van de K.N.A.U.
In memoriam Wilhelmus (Wim) van Gog (1922-2010)
Met Wim van Gog, die op 23 mei jl. in zijn woonplaats Haarlem overleed, is een van Haarlems laatste topatleten uit de eerste helft van de 20e eeuw heengegaan. Al op 17-jarige leeftijd Nederlands jeugdkampioen op de 800 m (1939), ontwikkelde Wim zich snel tot Haarlems beste middellangeafstandsloper van de veertiger jaren en een vaste waarde in de ploeg die in 1941 en ‘43 de PH-beker won. Ook op nationale estafettekampioenschappen etaleerde Wim zijn kunnen. Eerst als startloper, later steeds als slotloper, maakte hij deel uit van het ‘Haarlem’-kwartet dat in 1941, ‘42 en ’43 goud won op de 4 x 1500 m, en in de naoorlogse jaren nog eens driemaal zilver (1946-‘48). Individueel won hij op NK’s in 1946 en ‘47 tweemaal zilver, en wel op de 1500 m.
Nadat hij in 1952 zijn actieve carrière had beëindigd, smaakte Wim als trainer (onder andere van Suomi) de voldoening twee van zijn pupillen Nederlands kampioen te zien worden op dezelfde afstanden als waarop hijzelf had geëxcelleerd – namelijk Ton Blok op de 800 m, en Ilja (Keizer-)Laman op de 800 én 1500 m, en beiden meermaals. Wim was niet weinig trots op die twee, want zag in hen bevestigd dat hij de fijne kneepjes van die veeleisende loopnummers beheerste.
Dat Wim een man van de lange adem was, bewees hij ook in de Reünistenclub van ‘Haarlem’, die hij in 1970 samen met Dick Hagtingius en Gerard Rinkel oprichtte. Eerst in september 2009 nam Wim afscheid als – inspirerend – lid van de reüniecommissie, een rol die hij al die jaren met verve had vervuld.
Bij de uitvaartplechtigheid in Driehuis op 31 mei is door ondergetekende mede namens ‘de Vrienden’ het woord gevoerd, en zijn door clubgenoten, oud-pupillen en andere vrienden aan Suze, Wims echtgenote gedurende bijna 60 jaar (en als zuster van Jan Hut van huis uit even bevlogen van de atletiek als Wim) en aan de overige familieleden condoleances betuigd.
Hans Douwes