Vrienden van de K.N.A.U.
Op 25 oktober 2009 is Harry Hofmeester overleden.
Bij de uitvaart van Harry Hofmeester sprak Jaap Noordenbos namens de Vrienden onderstaande woorden.
Afscheid van Harry Hofmeester
Definitief afscheid nemen van iemand is een droevige zaak, maar zeker als het iemand is zoals Harry die je al 57 jaar kent.
‘Na het overlijden begint de herinnering’.
Iedere donderdag van de maand komen de vrienden van Sportclub 25 bij elkaar in de Brasserie van het Excelsior-stadion. De leden van Sportclub 25 zijn mensen die een grote verdienste hebben of hebben gehad voor de topsport in de (regio) Rotterdam. Tijdens zo’n bijeenkomst worden onder het genot van een hapje en een drankje herinneringen opgehaald, maar ook de huidige sport komt aan de orde. Harry was een lid van het eerste uur, dus 41 jaar een trouwe bezoeker van de club. Met de leden met een atletiekachtergrond Wim van Hemert, Wim Jonkman en ondergetekende kon hij uitgebreid praten over zijn sport: de atletiek. Een van zijn favoriete onderwerpen was, wie nu eigenlijk de stichter van de Rotterdam Marathon was.
Harry kon, zonder er bij te praten, duidelijk maken dat iets hem niet zinde. Zo herinner ik mij een Ladies Night van Sportclub 25 waar Harry de muziek wat te hard vond. Hij liet dat blijken door met proppen van zijn papieren servet in zijn oren te gaan zitten! Hij deed in onze gezamenlijke discussies altijd prominent mee en kwam ook met onderwerpen als: ‘moeten we de Olympische Spelen van 2028 eigenlijk wel organiseren’. Het eind van deze discussie kan hij helaas niet meer meemaken.
Persoonlijk leerde ik Harry kennen op de Nenijto sintelbaan aan de Bentincklaan bij de beroemde koffie en broodwedstrijden van de K.N.A.U. afdeling Rotterdam. Ik was toen 13 jaar en voor mij was zo’n wedstrijd, die altijd heel lang duurde, een uitje. Wat ik vervelend vond, was dat als Harry moest polsstokspringen iedereen stil moest zijn! Harry was in zijn tijd een hele goede polsstok- hoogspringer met een p.r. van 3,80m. Hij heeft 10 interlands achter zijn naam staan. Een aardige anekdote uit zijn periode als actief atleet is een aanvaring met de voorzitter van de K.N.A.U. uit die tijd ir. Ad Paulen. Een groot man die in het buitenland het aanzien van Nederland gestalte gaf. Met de polsstok in zijn handen om te springen zei Harry tegen Ad Paulen: “als je nu niet opdondert, dan sla ik je voor je……” Maar dan Ad Paulen, die na de wedstrijd naar Harry toe gaat met de woorden ‘sorry, dat was fout van mij’.
Harry heeft vele bestuurlijke functies binnen de atletiek bekleed. Hij was o.a. bestuurslid van Pro Patria, voorzitter van de afdeling Rotterdam van de K.N.A.U., bestuurslid van het district Zuid Holland van de K.N.A.U. en voorzitter van Strafcommissie van de K.N.A.U. Mede hierdoor werd hij lid van Verdienste van de K.N.A.U.
Door zijn directeurschap van Sportpaleis Ahoy (1969-1975) betekende hij veel voor sporten als tennis, boksen, (indoor-)atletiek en baanwielrennen, al ging dat in eerste instantie vaak met tegenwerking van die bonden. Een goed voorbeeld hiervan is dat bestuurders van de tennisbond (K.N.L.T.B.) geen medewerking wensten te verlenen bij de organisatie van het eerste grote proftoernooi (het latere ABN-AMRO toernooi) in Ahoy, omdat het beroepstennis toch eigenlijk geen frisse zaak was! Maar later wel een fikse hoeveelheid vrijkaarten wilden hebben! Volgende anekdote betreft de Europese indooratletiek kampioenschappen in Ahoy. Tijdens de avond van het officiële banket reikt een bestuurslid van de K.N.A.U. , als herinnering, aan de buitenlandse officials een lepeltje uit met het wapen van……. Amsterdam!! Harry was des duivels! In Rotterdam een lepeltje uitreiken met het wapen van Amsterdam. Hij belde direct met Frans Buijsen (een lid van Sportclub 25) en in die tijd directeur/eigenaar van Delbana met de vraag of hij met de grootste spoed lepeltjes met het wapen van Rotterdam kon leveren. En dat lukte, zodat Harry de lepeltjes van zijn Rotterdam kon uitreiken.
Na zijn periode in het Sportpaleis Ahoy werd Harry door de gemeente Rotterdam belast met het organiseren van binnenstadevenementen, iets wat hij uitstekend deed, maar vaak met tegenwerking uit het ambtelijk apparaat. Harry was een erudiet, kritisch en soms voor anderen een lastig man. Organiseren zat hem in het bloed. Zo heb ik met hem een jaarlijkse bijeenkomst van de Vrienden van de K.N.A.U. in het Feyenoord Stadion georganiseerd. Wij wilden de Vrienden niet met lege handen laten weggaan, dus liepen we bedrijven af om wat geschenken los te peuteren. Het resultaat was gigantisch! Er ligt nog het een en ander bij mij op zolder en ik denk bij Harry ook nog wel, want hij was van nature een verzamelaar.
Harry was altijd geďnteresseerd in begrotingen en vooral de uitgaven kant. Tijdens de jaarlijkse bijeenkomsten van de Vrienden van de K.N.A.U. stelde hij er tijdens de vergadering vaak vragen over. Toen Ans (zijn in 2006 overleden vrouw) nog leefde, hoorde je haar sissen “ga toch zitten”. Zij vond het maar niks. Het leverde hem een plaats in de kascommissie op en mij ook. Wij moesten de financiën controleren bij de penningmeester Esther Goedhart-Schot bij haar thuis in Renesse en daar maakten wij een gezellig dagje uit van. De controle werd overigens minutieus gedaan!
Harry is plotseling en heel snel overleden. Het klinkt vreemd, maar gezien de fysieke mankementen die bij hem geconstateerd werden, misschien wel beter zo. Hem is lijden bespaard gebleven. Harry we zullen je ongelofelijk missen, maar vergeten zullen we je nooit.
“There’s always our tie between us”.
Ik wens namens de K.N.A.U., de Vrienden van de K.N.A.U. en Sportclub 25, Patricia, Krieno, familieleden, vrienden en bekenden veel sterkte toe met het verwerken van dit verlies.
Jaap Noordenbos